شاکی باشم یا نه ... شاکی باشی یا نه ... چه فرقی می کنه .
وقتی حتی برای لحظه ای فرصت بودن نمی دی.
دلخور باشم یا نه ... دلخور باشی یا نه ... چه فرقی می کنه.
وقتی فرصت دلداری دادن به هیچ دلی نمی دی.
دلتنگ باشم یا نه ... دلتنگ باشی یا نه ... چه فرقی می کنه.
وقتی تو حصار رویاهات جای هیچ صدایی نیست .
اما من دلتنگم ...شاکی ام ... دلخورم.
دلتنگم برای دلم که بی حساب ........ و حصار رویایی دلت هیچ پنجره ای به نگاهش باز نکرد.
شاکی ام از تو که مثل رهگذر می گذری و فراموش می کنی هر نگاهی حرفی داره و هر صدا قصه ای ...
دلخورم از دلت که حکم کردن رو دوست داره حتی اگه متهم ندونه به چه جرمی راهی تبعید می شه...
آره ... بازم منم! اما شاکی نشو ...
من هستم اما این تویی که بی هدف دور می شی ...
نمی گم چرا و نمی پرسی چرا ... تقویم و سال و ماه یه بهونه است ... تو برای رفتن دلیل هم نمی خوای .. اما من برای موندنم هزار تا دلیل دارم که تو فرصت رها شدنش رو نمی دی ...
می نویسم به رسم همیشه . حتی اگه نخونی . حتی اگه مثل قصه ها با اولین قطار دور بشی و من میون ایستگاه متروکه ی انتظارم تنها بمونم ... من می نویسم ... از تو ... از خودم ... از زمانی که از دست رفت و از رویایی که به فردا نرسید...چون تو پایان دلخواه خودت رو دوست داشتی .
می دونی زیبایی این رویا چیه؟ تو می گذری و من می مونم ... تو خیال می کنی که گذشتی و من باور دارم که موندگارم ...
تو روی تمام قدمهات خط می کشی و از کنار هر یادت یادم رو به باد می دی و من هر روز توی قدمهام یادت رو از نو می کشم ... و توی آواز هر کلامم زمزمه می کنم " یادم تو را فراموش" ... تو شرطت رو به همیشه موندگاری دلم می بازی .
نوشته بودم که ببخش .. اما تو نبخشیدی ...
نوشته بودم که دور و نزدیکی ... اما تو دور و دورتر شدی ...
نوشته بودم که تفسیر تازه ای باش ... اما تو تفسیری از عبور شدی و ....
می شه بپرسم چرا و تو مثل آدمهای مهربون قصه ها بگی ...
می شه بپرسم کجا و تو مثل افسانه ها موندگار بشی ...
باشه ... این بار هم فقط می گم " تمام" ...
اما "تمام" من ...هنوز "ناتمام" توئه ...
با تشکر از http://anoushehm.blogfa.com
|
+| نوشته شده توسط
میلاد در پنجشنبه 26 اردیبهشت1387
|
